Na temat przystępowania osób z niepełnosprawnością do sakramentów bierzmowania i Eucharystii wypowiadają się w polskiej nauce przede wszystkim teologowie i pedagodzy, których prace i osobiste zaangażowanie przyczyniają się do coraz lepszej świadomości potrzeb duchowych małoletnich wiernych z niepełnosprawnością intelektualną. Jednakże problematyka praw sakramentalnych dzieci i młodzieży z indywidualnymi potrzebami rozwojowymi i edukacyjnymi jest nierozpoznana w kanonistyce polskiej, a to przekłada się na prokrastynację decyzji (a w skrajnych przypadkach zakaz) przyjęcia przez te dzieci i młodzież wybranych sakramentów inicjacji chrześcijańskiej.  Monografia, poprzez analizę rozwoju praw osób z niepełnosprawnościami w Kościele od Soboru Watykańskiego II do niedawnych prac synodalnych poświęconych nowemu paradygmatowi koncepcji niepełnosprawności w teologii katolickiej, ma na celu przyczynić się wzrostu kultury prawnej w Kościele i impulsu legislacyjnego w zakresie promocji dostępu do sakramentów dzieci i młodzieży z niepełnosprawnością intelektualną i zaburzeniami rozwoju.