Najnowsze narzędzia, będące na usługach współczesnej medycyny sprawiły, że w obszarze jej oddziaływań znalazł się człowiek w najwcześniejszych fazach rozwoju. Kilkukomórkowy embrion ludzki poddawany bywa różnorodnym procedurom, które oprócz pozytywnych aspektów, niosą ze sobą także zagrożenia dla jego życia. Ich pole poszerza się wraz z rosnącym dostępem do zdobyczy nauk biomedycznych, przyczyniając się do uśmiercania wielu istnień ludzkich.

Analiza tych zagrożeń jest przedmiotem publikacji. Autor zastanawia się nad konsekwencjami praktyk klinicznych, takich jak: diagnostyka prenatalna, sztuczne zapłodnienie czy eksperymenty na zarodkach ludzkich, w trakcie ich wykonywania dochodzi bowiem do masowego niszczenia istnień ludzkich w stadium preimplantacyjnym i prenatalnym.

Wobec tego faktu istnieje potrzeba jednoznacznego określenia statusu istot nienarodzonych, aby w ten sposób znaleźć uzasadnienie dla ochrony ludzkich embrionów przed działaniami, które zagrażają ich życiu, stąd konieczne odwołania w książce do danych biologicznych, filozoficznych i prawnych oraz uwzględnienie głosu Kościoła w kwestii statusu istoty poczętej.